با شرکت خودروسازی تویوتا بیشتر آشنا شوید

با شرکت خودروسازی تویوتا بیشتر آشنا شوید

تویوتا در سراسر ژاپن ۱۲ کارخانه تولیدی دارد. بازار خارجی تویوتا ۱۷۰ کشور و منطقه را دربر می‌گیرد. شرکت‌های تولیدی خارجی سازنده تویوتا ۵۲ شرکت و در ۲۷ کشور جهان پراکنده هستند. اینها بخشی از مطالبی است که باید در مورد شرکت خودروسازی تویوتا بدانید.

تویوتا در سال 2014 بزرگ‌ترین خودروساز جهان بود و از هر 9 خودرو تولیدشده در جهان یکی از آنها تویوتا بوده‌اند. در مجموع این خودروساز در سال 2014 حدود 10 میلیون و 500 هزار خودرو تولید کرده است. البته در نیمه نخست سال 2015 میلادی فولکس‌واگن برای اولین بار توانست جای تویوتا را در مکان اول بگیرد.

با این همه برای اینکه بدانیم تویوتا و فولکس‌واگن تا پایان سال چه میزان خودرو تولید خواهند کرد دو ماه دیگر تا پایان سال میلادی باید صبر کرد. تویوتا از سال 2012 توانسته بود قوی‌ترین خودروساز جهان شود.

تویوتا چگونه به این جایگاه رسید؟

بنیانگذار اولیه شرکت تویوتا، ساکیشی تویوداست، که اولین کارخانه ریسندگی اتوماتیک در ژاپن را به نام صنایع تویوتا به راه ‌انداخت. بسیاری از ایده‌های خوب مدیریتی، مانند بهبود مستمر که بعدها در تویوتا به کار گرفته شد، از ایده‌های اوست. ساکیشی می‌گفت: پنجره را باز کن، دنیای بزرگی در بیرون وجود دارد.

کیشیرو تویودا پسر ساکیشی، در گوشه‌ای از کارخانه پدر، خط تولید موتور گازوئیلی راه انداخت و در سال ۱۹۳۵ با تولید اولین خودرو مدل تویوتا ای ۱ و سال بعد مدل تویوتا ای‌ای رویای تولید یک خودرو شخصی را تحقق بخشید.

در آن سال این خودرو از روی خودروهای آمریکایی کپی شده بود. جایگاه آن روزهای تویوتا در جهان مانند جایگاه امروز خودروسازان چینی بود. با این همه اهداف و شعارهایی مانند مشتری حرف اول را می‌زند،

سپس نوبت فروشنده است و در آخر سازنده قرار دارد یا راه کسب تجربه مواجهه با چالش‌هاست، خودت، با تلاش خود از حرمت خود دفاع کن، ما دستاوردهای بزرگ را با زحمات خود به دست آورده‌ایم و کیفیت در حین فرآیند ساخته می‌شود.

جملاتی بودند که تویوتا را از یک شرکت کپی‌کار با خودروهای بی‌کیفیت به یکی از باکیفیت‌ترین سازندگان خودرو جهان و رتبه اول خودروسازی جهان تبدیل کرد.

هم‌اکنون شرکت تویوتا مالک برندهای دینا، دایهاتسو، سایون، لکسوس و هینوموتورز است. ریشه‌های تاسیس شرکت خودروسازی تویوتا، به سال ۱۹۲۶ بازمی‌گردد، که ساکیشی تویودا، اقدام به راه‌اندازی شرکت صنایع تویوتا کرد.

پیشینه این شرکت که در صنعت نساجی فعالیت می‌کرد به ابتدای قرن بیستم بازمی‌گردد، که به‌عنوان یک کارخانه ریسندگی فعالیت می‌کرد. ساکیشی تویودا، که سال‌ها همچون پدرش، به فروش فرش اشتغال داشت، این کارخانه را راه‌ انداخته بود و در سال ۱۸۹۴ یک ماشین بافندگی صنعتی نیز ابداع کرده و ساخته بود.

ساکیشی در سال ۱۹۲۴ نوع تمام‌اتوماتیک آن را ساخت و دو سال بعد، کارخانه اتوماتیک ریسندگی تویوتا، تحت نام صنایع تویوتا پا به عرصه وجود گذاشت. پسر کنجکاو و مستعد او، کیشیرو تویودا که در سال ۱۹۲۹ در رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه توکیو فارغ‌التحصیل شده بود، در کارخانه پدر مشغول به کار شد، اما همه توجه او صرف ساخت موتور اتومبیل بود.

در سال ۱۹۲۹ موافقتنامه‌ای با شرکت برادران پلات از انگلستان در ماشین‌آلات صنعتی ریسندگی و بافندگی به امضا رسید. بر اساس این توافقنامه حق تولید و فروش دستگاه‌های اتوماتیک بافندگی به کشورهایی غیر از ژاپن نیز (مثل چین و آمریکا) در قبال ۱۰۰ هزار پوند داده می‌شد، که در پی آن، کیشیرو رهسپار ایالات متحده آمریکا شد.

البته کیشیرو از این سفر اهداف دیگری نیز داشت. در زمان انجام مذاکرات با برادران پلات، وی مجذوب اتومبیل‌ها در غرب شد. در این سفر بود که او تصمیم خود را برای ورود به صنعت خودروسازی گرفت.

در سال ۱۹۳۰ کیشیرو تحقیق بر روی موتورهای گازوئیلی را آغاز کرد. کیشیرو در مورد برنامه آینده خود با رئیس شرکت، ریسابورو مشورت کرد. ریسابورو در ابتدا بسیار محتاط بود و فریادهای اعتراض از داخل و خارج کمپانی بلند شد،

اما کیشیرو بر تصمیم خود پافشاری می‌کرد و عقیده داشت این تجارت برای کمپانی سودمند خواهد بود و از همه مهم‌تر دولت نیز آشکارا برای سیاستگذاری پیشبرد صنایع اتومبیل در تلاش بود.

طولی نکشید که ریسابورو موافقت کرد و کیشیرو دپارتمان اتومبیل را در سال ۱۹۳۳ در قسمت کوچکی از کارخانه ریسندگی پدر، راه‌اندازی کرد. هدف او تولید اتومبیل‌های مناسب با شرایط ژاپن بود، در حالی‌ که نکات مثبت اتومبیل‌های خارجی را نیز در نظر داشت.

در سال ۱۹۳۵ اولین کارخانه خودروسازی تویوتا، آغاز به کار کرد و سال بعد، لوگوی تویودا به تویوتا تغییر یافت. یک سال بعد، یعنی ۱۹۳۷ شرکت تویوتاموتور به طور رسمی افتتاح شد. به این ترتیب یکی از موفق‌ترین کارخانجات ریسندگی ژاپن، در بین دو جنگ جهانی با تغییر گرایش، به کارخانه خودروسازی تبدیل شد.

تلاش و همت کیشیرو تویودا باعث شد، از دل کارخانه پدر، کارخانه‌ای جدید تاسیس شود. در ابتدا خود کیشیرو به عنوان قائم مقام شرکت جدید عمل می‌کرد، که در سال ۱۹۴۱ به عنوان مدیرعامل، مشغول به کار شد. بلافاصله پس از راه‌ افتادن شرکت جدید، اصول مدیریتی نوینی در روش مدیریت و اداره کارخانه به کار گرفته شد.

دو سال بعد، موسسه تحقیقاتی تویوتا افتتاح شد و در سال ۱۹۵۱ سیستم پیشنهاد ایده‌های خلاق در تویوتا بنیان گذاشته شد. در سال ۱۹۷۳ مرکز طراحی و سال بعد نیز مرکز آموزش تویوتا، به وسیله کیشیرو راه‌اندازی شد.

اولین محصول تجاری شرکت تویوتا، کامیون 5 /1 تنی جی‌۱ بود. طی جنگ جهانی دوم تمام کارخانه در اختیار جنگ بود و برای ارتش ژاپن، کامیون تولید می‌کرد. تا چند سال بعد از اتمام جنگ نیز، اجازه تولید خودرو به تویوتا داده نشد.

در سال ۱۹۵۲ با مرگ کیشیرو، مسوولیت شرکت بر عهده ایجی تویوتا پسرعموی او قرار گرفت. ایجی به همراه پسر کیشیرو، شوئی شیرو تویوتا و طی سال‌های بعد، تویوتا را به یکی از شرکت‌های بزرگ خودروسازی جهان تبدیل کردند.

در سال ۱۹۷۷ مرکز فنی تویوتا در ایالات متحده آمریکا افتتاح شد و سال ۱۹۸۴ همکاری تویوتا با جنرال‌موتورز در ایالات متحده صورت گرفت. پس از ایجی، تایچی اونو مسوولیت شرکت را بر عهده داشت و در استقرار سیستم تولید تویوتا، بسیار همت گماشت و اصول راهنمای تویوتا را، در سال ۱۹۹۲ منتشر کرد.

تویوتا در سال 1998 با معرفی خودروهای هیبریدی تجاری، پیشگام بودن خود را به عنوان پرچمدار عرضه جدیدترین تکنولوژی‌ها به رخ حریفان کشید. در سال 2014 هم این شرکت با معرفی اولین خودرو پیل سوختی تجاری جهان که با سوخت هیدروژن کار می‌کند و خروجی آب را در پی دارد یکی از بزرگ‌ترین قدم‌ها را به سمت خودروهای آینده برداشت.

البته گذشته از ابتکارات در تکنولوژی آنچه تویوتا را تویوتا کرد روش خاص این شرکت در تولید است.

تویوتا یک شرکت معمولی تولید خودرو نیست. از همان آغاز راه‌اندازی شرکت، اصول و مبانی بکر مدیریتی در شرکت به کار گرفته شد. این همان وقتی بود، که کیشیرو تویودا جوان در کارخانه ریسندگی پدرش ساکیشی تویودا، با ایده‌گیری استفاده از نوار نقاله، خط مونتاژ تولید موتور گازوئیلی کوچکی را، با کمک مهندسان جوان دیگر به راه‌ انداخت.

پدر کیشیرو معتقد بود، هیچ فرآیندی را نمی‌توان کامل نامید و همیشه جایی برای بهبود وجود دارد و همین اندیشه بهبود بود، که فرآیند «کایزن» (بهبود مستمر) را در تویوتا نهادینه کرد.

ماجرای تولد شرکت جدید تولید خودرو در گوشه کوچکی از کارخانه ریسندگی پدر، اندیشه ساده و جمع و جور کار کردن و بی‌ریخت و پاش بودن و آراستگی محیط کار را، در ذهن و دل کارکنان شرکت جدید، جای داد و به این ترتیب شرکت خودروسازی تویوتا، مدل سیستم تولیدی خاص خود را به دنیا عرضه کرد.

بنیان سیستم تولید تویوتا، فلسفه حذف کامل اتلاف‌هاست! کیشیرو معتقد بود، شرایط ایده‌آل برای تولید وقتی است که ماشین‌آلات و افراد با هم کار کنند، تا بدون هیچ‌گونه اتلافی ارزش افزوده ایجاد شود.

تایچی اونو، پیشتاز سیستم تولید تویوتا در دهه ۱۹۵۰، بر این باور بود که بزرگ‌ترین مشکل وقتی است، که هیچگونه مشکلی وجود نداشته باشد. او به طور مستمر به کارکنان می‌گفت به هر موضوعی که برخورد می‌کنید، پنج بار بپرسید «چرا؟» مثالی که خود او می‌زد؛

یک روبات جوشکاری بود، که در وسط کار متوقف می‌شود و با این پنج پرسش، ریشه مشکل به دست می‌آید. چرا روبات متوقف شد؟ زیرا مدار آن بیش از حد بار کشید و فیوز سوخت. چرا مدار بیش از حد بار کشید؟ زیرا یاتاقان‌ها به خوبی روانکاری نشده بودند.

چرا یاتاقان‌ها خوب روانکاری نشده بودند؟ زیرا گردش پمپ روغن ناقص صورت می‌گیرد. چرا گردش روغن به خوبی صورت نمی‌گیرد؟ زیرا خروجی آن با آشغال‌های فلزی مسدود شده است. چرا خروجی آن مسدود شده است؟ زیرا فیلتری روی پمپ وجود ندارد.

اونو معتقد بود، علت ریشه‌ای مشکلات را کشف کردن، خود عامل و کلید حل مشکلات بعدی است… داده‌ها در تولید مهم است، اما واقعیت، مهم‌تر است. پس باید عمیق نگاه کرد و به ریشه رسید. در روش‌های تولید تویوتا سه اصل رعایت می‌شود که به ترتیب تولید بهنگام، «کانبان» و «جیدوکا» است.

تولید بهنگام روشی است که در آن هر قطعه، درست در هنگامی که به آن نیاز است، تولید می‌شود و بیشتر از آن در انبار وجود ندارد. به عبارت دیگر، سوال این است: چه چیز نیاز است؟ چه وقت نیاز است؟ چه مقدار نیاز است؟

به این ترتیب می‌توان اتلاف‌ها را حذف کرد و بهره‌وری را افزایش داد. با صفر کردن موجودی انبار، هزینه‌های نگهداری کالا در انبار حذف می‌شود. لازمه این کار ارتباط بسیار قوی با تامین‌کنندگان قطعات و مدیریت صحیح زنجیره تامین است.

ایده تولید بهنگام به وسیله تایچی اونو به خوبی توسعه داده شد. شاید ایده اولیه طرح چنین رویکردی، کمبود فضا و امکانات تولید در بخشی از کارخانه تولید موتور خودرو بود، که کیشیرو تویودا در کارخانه ریسندگی پدر خویش راه ‌انداخته بود.

«کانبان» یک سیستم متفاوت و متمایز کنترل است. وقتی در ایستگاه کاری به قطعه‌ای نیاز است، این نیاز اطلاع داده می‌شود و سپس قطعه به سرعت تولید و حمل می‌شود، به گونه‌ای که وقفه‌ای در تولید پیش نیاید. کانبان یک لغت ژاپنی است، به معنی کارت، بلیت و علامت.

«کانبان» در سیستم تولید تویوتا ابزاری است، برای مدیریت جریان و تولید مواد. به کانبان، روش سوپرمارکت نیز گفته می‌شود، زیرا ایده اولیه از فروشگاه‌های تجاری بزرگ گرفته شده که از کارت‌های کنترل استفاده می‌کنند و کلیه اطلاعات مربوط به محصول مثل اسم، کد، محل انبار و مانند آن، در کارت نوشته می‌شود.

«جیدو» به مفهوم اتوماسیون است و جیدوکا یعنی اتوماسیون با نگرش انسانی؛ یعنی ماشینی که به آسانی حرکت می‌کند و تحت پایش و نظارت یک اپراتور است. جیدوکا بر دیدن مسائل تمرکز دارد و به ساخت محصولات بسیار کیفی منجر می‌شود.

در این دیدگاه کیفیت باید طی فرآیند تولید به دست آید. با این روش‌های مختلف تولید است که در کنار نوآوری‌های فراوان محصولاتی از طیف‌های مختلفی پدید آمده‌اند که در میان این مدل‌ها چندین مدل سرآمد همه هستند.

تویوتا کرولا هم‌اکنون پرفروش‌ترین خودرو تاریخ تویوتا و جهان است. از این مدل که در سال 1966 معرفی شده بود تاکنون بیش از 40 میلیون دستگاه ساخته شده است. میزان تولید تنها این مدل بیش از دو برابر تولید کل تاریخ صنعت خودرو ایران است.

تویوتا کمری، تویوتا هایلوکس و تویوتا لندکروز از دیگر محصولات پرفروش تویوتا در سال‌های اخیر بوده‌اند.

کیفیت برخی از خودروهای تویوتا به قدری زیاد است که بسیاری از گروه‌های نظامی و شبه‌نظامی جهان از چنین محصولاتی استفاده می‌کنند. سرآمد این محصولات، تویوتا هایلوکس است.

وانت مقاومی که بسیار مورد توجه گروه تروریستی داعش است و بیش از 18 هزار دستگاه از این محصول به وسیله این گروه به عنوان خودروهای جنگی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

جرمی کلارکسون مجری سابق برنامه تاپ گیر بی‌بی‌سی برای آنکه نشان دهد این خودرو چقدر مقاوم است با چند آزمایش عجیب نشان داد تویوتا چه شاهکاری ساخته است، در یک آزمایش خودرو در دریا غرق می‌شود و بعد از بیرون کشیدن خودرو از آب پس از مدت کوتاهی دوباره خودرو روشن می‌شود.

در یکی از سخت‌ترین آزمایش‌ها خودرو را بر سقف یک آپارتمان 10طبقه قرار می‌دهند و آپارتمان را با دینامیت منفجر می‌کنند ولی با تعجب فروان خودرو پس از بیرون آورده شدن از زیر آوار باز هم روشن می‌شود.

خودروهای با مدت ساخت طولانی را بشناسید

خودروهای با مدت ساخت طولانی را بشناسید

ده خودرو زیر رکورد دارانی اسپرت در این زمینه هستند. خودرو هایی که در زمان عرضه اولیه دارای پیشرفته ترین تکنولوژی بودند اما در پایان تولید سال ها از فناوری روز فاصله داشتند. در این مطلب به خودروهای با مدت ساخت طولانی خواهیم پرداخت.

وقتی صحبت از طول مدل تولید باشد، عموم ایرانیان به یاد”پیکان” می افتند که قریب به 40 سال بر روی خط تولید بود، هرچند در حال حاضر احتمال وانت زامیاد با قریب به 50 سال رکورد دار شده است اما خودروسازان خارجی هم ید طولایی در ساخت طولانی مدت خودروها دارند.

فولکس واگن بیتل، فولکس واگن استیشن و حتی پژو 405 مثال های بزرگی در این زمینه هستند. حتی در میان سوپر اسپرت های خوش نام و خودروهای اسپرت نیز گاها زمان طولانی تولید دیده می شود تا بلکه هزینه های بالای طراحی و مهندسی این خودروها با فروش طولانی مدت جبران شود.

آکورا NSX – پانزده سال

آکورا تولید مدل NSX را از سال 1990 آغاز کرد که تا سال 2005 روی خط تولید بود. این سوپر اسپرت که توسط زیر مجموعه هوندا عرضه شد دارای موتور شش سیلندر خورجینی به حجم 3.0 لیتر بود. نیروی این پیشرانه توسط جعبه دنده 5 سرعته دستی به چرخ های عقب منتقل می شد.

این خودرو مانند دیگر سوپر اسپرت ها دارای موتور حجیم و قدرتمندی نبود اما با بدنه ای که با بهره گیری از آلمینیوم سبک ساخته شده بود، توانست به خودرویی چابک و سریع تبدیل شود.

از دیگر مزیت های این سامورایی، هندلینگ خوب بود که رانندگی با سرعت بالا در پیچ ها را میسر می کرد. جالب است بدانید نام این خودرو مخفف New Sportcar eXperimental است که به معنی “خودروی اسپرت آزمایشی جدید” است.

آستون مارتین V8 – بیست سال

در واقع نزدیک به نصفی از خودروهای این لیست باید از محصولات آستون مارتین باشد، البته ما برای جذابیت بیشتر از خودروهای متنوع تری در این لیست استفاده کردیم. برای مثال آستون مارتین DB9 برای 12 سال روی خط تولید است و تولید آن هنوز ادامه دارد یا DB7 که برای 10 سال از سال 94 تا 2004 روی خط تولید بود و تا تعداد 7000 دستگاه از آن تولید شد.

آستون مارتین تولید مدل V8 را از سال 1969 آغاز کرد و تولید آن را تا سال 1989 ادامه داد و در نهایت 4021 دستگاه خط تولید کارخانه را ترک کردند.

زمان آغاز تولید این خودرو مصادف با قدم گذاشتن اولین انسان بر روی کره ماه بود و زمان خاتمه تولید آن مصادف با نابودی دیوار برلین بود. آستون مارتین V8 در دو نوع ونتیج و ولانته تولید می شد که جزء یکی از بهترین خودروهای اسپرت دهه 70 و 80 محسوب می شد.

این خودرو دارای پیشرانه 8 سیلندر خورجینی به حجم 5.3 لیتر بود از گیربکس 3 سرعته اتوماتیک بهره می برد.

بوگاتی ویرون – ده سال

در سال 2005 گروه خودروسازی فولکس واگن با معرفی بوگاتی ویرون، دنیای خودروسازی را با شوک مواجه کرد.

بوگاتی سریع ترین خودروی دنیا تا آن زمان بود که از موفقیت بالایی نیز برخوردار شد. تولید این خودرو از سال 2005 آغاز شد و تا سال 2015 ادامه داشت. در اواسط سال 2015 جایگزین این هیولای آلمانی – فوانسوی به نام چیرون معرفی شد.

این خودروی قدرتمند و سریع دارای موتور W شکل 16 سیلندر به حجم 8.0 لیتر است که از 4 توربوشارژر بهره می گیرد و توان تولید 1000 اسب بخار را دارد.

د توماسو پنترا – بیست سال

د توماسو پنترا خودرویی اسپرت و ایتالیایی بود که دقیقا قوانین طراحی خودروهای اسپرت ایتالیایی دهه 70 میلادی در آن رعایت شده بود. طراحی این خودروی زیبا توسط آقای تام تجاردا از استودیوی طراحی Ghia انجام شده بود.

پنترا از سال 1971 تا 1992 در کارخانه دتوماسو تولید می شد. این خودرو در سال 1992 با مدل مانگوستا جایگزین شد که زیاد روی خط تولید باقی نماند.

خودروهای تولیدی دتوماسو بیشتر از موتور های 8 سیلندر فورد بهره می بردند که از این موتورها در پنترا نیز استفاده شده است. پنترا در طی دوران حیات با سه نوع پیشرانه هشت سیلندر خورجینی عرضه شد.

از سال 1971 تا 1988 از موتور 5.8 لیتری کلیولند، سال 1988 تا 1990 از موتور 5.8 لیتری ویندسور و سال 1990 تا 1992 از موتور 4.9 لیتری استفاده شد. جالب است بدانید در طی این 20 سال تنها 7260 دستگاه از این خودروی زیبا تولید شد.

فراری 308 – ده سال

فراری بعد تولید مدل 308 خودروهای سریع تر و اسپرت تری تولید کرده، اما 308 یک نمونه اصیل و ناب از فراری است که بسیار قابل توجه است.

تولید 308 از سال 1975 آغاز شد و تا سال 1985 تولید آن ادامه داشت، البته فراری بعد ده سال مدل 328 را جایگزین این خودرو کرد که در واقع نمونه ارتقا یافته و به روز رسانی شده ی 308 بود.

اگر بخواهیم 328 را هم نمونه ای از 308 حساب کنیم تولید 308 تا سال 1989 ادامه داشته است. طراحی این خودرو بر عهده آقای لئوناردو فیوراوانتی از استودیوی پینین فارینا بوده است.

کوئینیگ زگ CCX – ده سال

بیشتر مردم بر این عقیده اند که کمپانی کوئینیگ زگ خودروهای سوپراسپرت خود را فقط برای مدت محدودی تولید می کند، اما تولید CCX خلاف این عقیده است. تولید مدل CCX از سال 2005 آغاز شد و بعد از به روزرسانی های مختلف و تغییرات بسیار در سال 2015 تولید آن متوقف شد.

این وایکینگ زیبا در طی این 10 سال با پیشرانه های 4.7 لیتری و 4.8 لیتری 8 سیلندر خورجینی عرضه شد و از گیربکس 6 سرعته دستی و اتوماتیک بهره می برد. این سوپراسپرت سوئدی جزء خاص ترین خودروهای اسپرت دنیای خودروسازی است که مشتری های خاص خود را دارد.

لامبورگینی کانتاش – شانزده سال

یکی از زیبا ترین و خاص ترین خودروهای لیست ما مطمئنا لامبورگینی کانتاش است که با طراحی ناب خود از زمان خود جلوتر بود.

کانتاش در نمایشگاه خودروی ژنوا در سال 1971 معرفی شد اما اولین دستگاه از آن در سال 1974 به مشتری تحویل داده شد و تولید آن تا سال 1990 در مدل های مختلف ادامه داشت. از این خودروی زیبا تعداد 2049 دستگاه تولید شد.

کلکسیونرهای بزرگ خودرو علاقه خاصی به این مدل از لامبورگینی دارند زیرا کانتاش خودرویی خاص است که در حال حاضر نیز جذابیت های بسیاری برای علاقمندان به خودرو دارد. کانتاش در تمامی مدل ها از موتور 12 سیلندر خورجینی سود می برد.

لامبورگینی گالاردو – ده سال

لامبورگینی تولید گالاردو را از سال 2003 آغاز کرد و تولید آن را تا سال 2013 ادامه داد. گالاردو به تعداد 14022 دستگاه تولید شد که تقریبا در هر سال تعداد 1400 دستگاه کارخانه را ترک می کردند.

گالاردو در دو نسل عرضه شد که نسل اول آن دارای پیشرانه 5.0 لیتری 10 سیلندر خورجینی بود و نسل دوم آن از موتور 10 سیلندر خورجینی به حجم 5.2 لیتر سود می برد.

این خودرو بهترین فروش را در بین محصولات لامبورگینی داشته است و به همین دلیل برای کمپانی بسیار ارزشمند است. زمانی که در سال 2013 تولید گالاردو به پایان رسید، مهندسان لامبورگینی هوراکان را به عنوان جایگزین آن معرفی کردند تا جای این گاو خشمگین ایتالیایی برای علاقمندان خالی نباشد.

لوتوس اسپریت – بیست و هشت سال

اگر از علاقمندان فیلم های سری جیمز باند باشید حتما دو لوتوس زیبا به رنگ های قرمز و سفید که در دو فیلم جیمز باند حضور دارند را دیده اید. این خودروی اسپرت انگلیسی از سال 1976 تا 2004 تولید می شد.

البته تولید آن در طی این سال ها با تغییرات و به روز رسانی های بسیاری همراه بوده است، تا جایی که اگر نمونه استاندارد را با نمونه نهایی که در سال 2004 تولید شده در کنار هم بگذارید با تغییرات بسیاری مواجه می شوید.

این خودرو توسط استودیو طراحی ایتال دیزاین طراحی شده است و دارای طراحی ای پویا و زیبا است.

البته تولید طولانی مدت این خودرو، ذره ای از خاص بودن آن کم نکرده است، در بین مدل های مختلف اسپریت نمونه های جالب و منحصر به فردی وجود دارد مانند لوتوس اسپریت Essex که تنها 45 دستگاه از آن تولید شده که بسیار ارزشمند است.

پاگانی زوندا – دوازده سال

زمانی که آقای هوراچیو پاگانی از کمپانی لامبورگینی جدا شد، کمپانی شخصی خود به نام پاگانی را تاسیس کرد. زوندا اولین محصول این کمپانی تازه تاسیس بود که جهان خودروسازی را متحیر کرد، خودرویی با طراحی جالب و پیشرانه ای قدرتمند.

پاگانی زوندا از موتور 12 سیلندر خورجینی ساخت AMG بهره می برد که در نمونه های مختلف دارای حجم های 6.0، 7.0 و 7.3 لیتر است. پاگانی تولید زوندا را از سال 1999 آغاز کرد و تا سال 2011 به تولید آن ادامه داد. در سال 2012 پاگانی هایورا جایگزین زوندای افسانه ای شد.

ماشین های قدرتمند با موتورهای کوچک و کم مصرف

ماشین های قدرتمند با موتورهای کوچک و کم مصرف

در ادامه به معرفی ماشین های قدرتمند با موتورهای کوچک و کم مصرف خواهیم کرد که به پیشرانه‌های بسیار کوچک و کم مصرفی مجهز شده‌اند. با ما همراه باشید.

موتور‌های کوچک با سیستم‌های پرخوران اعم از توربوشارژر و سوپرشارژر، روز به روز محبوبیت بیشتری را میان خودروسازان می‌یابند.

بزرگ‌ترین پیشرانه‌های به کار رفته در خودروها

با پیشرفت علم و توسعه‌ی تکنولوژی‌های مختلف، پیشرانه‌ها توانایی تولید توان بیشتری را در عین مصرف کم به ارمغان می‌آورند.

وقتی تکنولوژی به شما اجازه می‌دهد که پیشرانه‌ی شش سیلندر با قدرت خروجی انواع هشت سیلندر و مصرف نمونه‌های چهار سیلندر تولید کنید، دیگر توجیحی برای استفاده از پیشرانه‌های بزرگ و پرمصرف باقی نمی‌ماند.

شاید پیشرانه‌‌های کوچک و مجهز به انواع توربوشارژر جذابیت و مزایای نمونه‌های تنفس طبیعی و حجیم‌تر را نداشته باشند، ولی از لحاظ کارایی نه تنها چیزی کم ندارد چه بسا در بسیاری از موارد بهتر نیز هستند.

حال به معرفی ۱۰ خودروی نوین و بزرگ خواهیم پرداخت که تمامی آنها از پیشرانه‌هایی کوچک ولی قدرتمند بهره می‌برند.

کادیلاک CT6

پرچمدار جدید کادیلاک ابعادی تقریبا مشابه با بی ام و سری ۷ دارد اما از پیشرانه‌ی دو لیتری چهار سیلندر بهره مند است.

البته این پیشرانه با کمک توربوشارژر ۲۶۵ اسب بخار تولید می‌کند که قابل مقایسه با قدرت پیشرانه‌ی شش سیلندر M54 بی‌ام‌و است.

مرسدس بنز اسپرینتر

خودروی تجاری اسپرینتر که نسل جدید آن به تازگی وارد بازار شده است، در گونه‌ی پایه‌ی خود از پیشرانه‌ی توربودیزل چهار سیلندر به حجم ۲.۱ لیتر استفاده می‌کند.

علی‌رغم سایز کوچک، ولی این پیشرانه با قدرت ۱۶۱ اسب بخار و گشتاور ۳۵۹ نیوتون متر کاملا پاسخگوی نیازهای این خودروی بزرگ است.

شورولت مالیبو 1LT

پیشرانه‌ی مالیبو واقعا کوچک است و با حجم موتور ۱.۵ لیتری بیشتر به یک پاکت شیر شبیه است. البته با نگاهی به مشخصات این پیشرانه متوجه خواهید شد که درست است با پیشرانه‌ی بسیار کوچکی طرف هستیم، اما اصلا نباید آن را دست کم گرفت.

این پیشرانه‌ی ۴ سیلندر قدرت و گشتاوری برابر با ۱۶۳ اسب بخار و ۳۳۸ نیوتون متر دارد. تا همین چند سال پیش برای داشتن چنین گشتاوری به موتوری با حداقل حجم دو برابر نیاز بود.

فورد F-150

فورد F-150 یک وانت فول سایز است که امکان سفارش آن با پیشرانه های هشت و شش سیلندر وجود دارد ولی در مدل جدید آن، پیشرانه‌ی ۲.۷ لیتری از سری اکوبوست هم قابل سفارش است.

شاید حجم این پیشرانه چندان با ابعاد بزرگ این وانت همخوانی نداشته باشد اما بیایید به مشخصات آن نگاهی کنیم. پیشرانه‌ی مذکور، شش سیلندر وی شکل با ۲۴ سوپاپ بوده و از سرسیلندر آلومینیومی بهره می‌برد.

به کمک توربوشارژر و سیستم تزریق مستقیم سوخت این پیشرانه توانایی تولید ۳۲۵ اسب بخار قدرت را در ۵۷۵۰ دور بر دقیقه و گشتاور ۵۰۸ نیوتون متر را در دور موتور ۳۰۰۰ دور بر دقیقه دارد.

اگر به ده سال قبل بازگردیم متوجه خواهید شد که پیشرانه‌هایی با این حجم حتی از نصف گشتاور این موتور هم گشتاور کمتری داشتند. برای مثال هیوندای سانتافه ۲۰۰۷ با پیشرانه‌ی ۲.۷ لیتری شش سیلندر، تنها ۲۴۰ نیوتون‌متر گشتاور تولید می‌کرد.

فورد F-150 به واسطه‌ی پیشرانه‌ی ۲.۷ لیتری مذکور، در مدت زمان ۵.۷ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد و برای رسیدن به سرعت ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت نیز به ۱۶.۱ ثانیه زمان احتیاج خواهد داشت. طی مسافت ۴۰۰ متر نیز در مدت زمان ۱۴.۳ ثانیه ممکن خواهد بود.

مرسدس بنز GLE300d

مرسدس بنز GLE300d از پیشرانه‌ی یکسان با مدل اسپرینتر بهره‌مند است. البته در این خودرو از تکنولوژی BlueTec هم استفاده شده است تا مصرف سوخت و آلایندگی آن کاهش یابد.

با اصلاحاتی که روی این پیشرانه‌ یتوربودیزل ۲.۱ لیتری انجام شده است، قدرت و گشتاور آن افزایش یافته و به میزان ۲۰۱ اسب بخار و ۵۰۰ نیوتون‌متر رسیده است. جالب است با این حجم موتور کم، GLE300d قابلیت یدک کردن باری به وزن ۳ تن را هم داراست.

شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت این خودرو نیز ۸.۹ ثانیه است که عدد خوبی برای خودرویی دیزلی آن هم با پیشرانه‌ی ۲.۱ لیتری محسوب می‌شود.

کادیلاک CTS

کادیلاک CTS نیز از پیشرانه‌ی مشابه با CT6 بهره می‌برد که در ابتدای مقاله معرفی شد. این پیشرانه‌ی دو لیتری از نوع DOHC است؛ یعنی دو میل سوپاپ در بالا دارد. برای هر سیلندر هم ۴ سوپاپ تعبیه شده است.

توربوشارژر و سیستم تزریق مستقیم سوخت هم در این پیشرانه به کار رفته‌اند. با چنین تفاسیری این پیشرانه توانایی تولید قدرت ۲۶۸ اسب بخار را در دور موتور ۵۶۰۰ دور بر دقیقه و گشتاور ۳۹۹ نیوتون متر را در در دور موتور ۳۰۰۰ دور بر دقیقه دارد.

اگر بخواهیم چنین گشتاوری را از پیشرانه‌ی تنفس طبیعی دریافت کنید، نیاز به استفاده از موتوری با حجم تقریبی ۴ لیتر خواهید داشت. پیشرانه‌ی ۲ لیتری کادیلاک نیروی خود را از طریق جعبه‌دنده‌ی هشت سرعته‌ی اتوماتیک به هر چهار چرخ خودرو منتقل می‌کند.

CTS با این پیشرانه دارای شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت ۵.۸ ثانیه و شتاب صفر تا ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت ۲۶.۸ ثانیه است.

ولوو XC90

شاید با دیدن ابعاد این اس یو وی ۲.۱ تنی انتظار برود که پیشرانه‌ای حجیم در زیر کاپوت آن قرار داشته باشد؛ اما اینطور نیست. پیشرانه‌ی ولوو چهار سیلندر خطی با حجم دو لیتر است.

این پیشرانه، هم مجهز به توربوشارژر و هم سوپرشارژر است؛ به این دسته از پیشرانه‌های تویین‌شارژر Twin Charger گفته می‌شود. ولوو XC90 دارای قدرت ۳۱۶ اسب بخار و گشتاور ۴۰۰ نیوتون متر است.

شاسی‌بلند زیبای ولوو در مدت زمان ۶.۱ ثانیه به ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت و در نهایت به سرعت ۲۳۰ کیلومتر بر ساعت خواهد رسید. این خودرو هم اکنون در بازار کشورمان موجود است.

بی ام و X5 xDrive40e هیبرید

حرف e در این خودرو نشان دهنده‌ی این است که این مدل از انواع هیبریدی پلاگین است. خودروهای پلاگین هیبرید انواعی هستند که می‌توان آنها را با اتصال به برق هم شارژ کرد. پیشرانه‌ی ۲ لیتری توربوشارژردار X5 XDrive40e به یک الکتروموتور نیز متصل است.

قدرت پیشرانه‌ی بنزینی ۲۴۱ اسب بخار است و با اضافه کردن قدرت الکتروموتور به این مجموعه، قدرت کلی سیستم حرکتی به ۳۰۹ اسب بخار خواهد رسید. چنین قدرتی X5 را قادر ساخته تا در مدت زمان ۶.۸ ثانیه از سکون به ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد.

حداکثر سرعت خودرو نیز روی ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت محدود شده است. زمانی که شاسی بلند الکتریکی بی‌ام‌و روی حالت تمام الکتریکی قرار گیرد بردی تا ۱۹ مایل خواهد داشت و حداکثر سرعت نیز در این حالت به ۱۲۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد.

آئودی A6

آئودی A6 از پیشرانه‌ی چهار سیلندر خطی با حجم ۲ لیتر استفاده می‌کند. این پیشرانه دارای توربوشارژر است و به تکنولوژی TFSI آئودی نیز مجهز است. سرسیلندر نیز آلومینیومی بوده و 16 سوپاپ را در خود جای داده است.

حداکثر قدرت پیشرانه‌ی A6 برابر با ۲۵۲ اسب بخار در ۶۰۰۰ دور بر دقیقه و حداکثر گشتاور نیز ۳۷۰ نیوتون متر در ۱۶۰۰ دور بر دقیقه است. جعبه‌دنده نیز از نوع هشت سرعته‌ی خودکار با قابلیت تعویض دستی است.

این مدل توانایی رسیدن به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت را در ۶.۱ ثانیه دارد. با این که A6 به پیشرانه‌ی توانمندی مجهز شده، اما بسیاری از کارشناسان که با آن رانندگی کرده‌اند، پیشرانه‌ی شش سیلندر ۳ لیتری نسل قبلی را بهتر عنوان کردند.

بی ام و 528i

بی ام و 528i در کشورمان نیز طرفداران زیادی دارد. پیشرانه‌ی آن چهار سیلندر خطی و دارای حجم ۲ لیتر است. سیستم‌های تزریق مستقیم سوخت، توربوشارژر‌های دوگانه و زمانبندی متغییر سوپاپ‌ها، این پیشرانه را قادر ساخته تا قدرت خروجی معادل ۲۴۰ اسب بخار و گشتاور ۳۵۰ نیوتون‌متر را داشته باشد.

این پیشرانه در مدل 328i نیز استفاده شده است؛ با توجه به بدنه‌ی سنگین‌تر سری ۵، پیشرانه‌ی ۲ لیتری مذکور فشار بیشتری را در این خودرو متحمل می‌شود و بدین ترتیب توانایی‌های حرکتی 328i را نخواهد داشت.